6 kwietnia 2016, pamięć o cudach

Wj 14, 5-14

Mam wrażenie że wielkie znaki od Pana to takie trochę ubezpieczenie na przyszłość.  Izraelici po tym wydarzeniu pewnie nie raz mówili „niemożliwe? Rozstąpienie morza było możliwe dla Pana to znaczy że On może wszystko”. On składa w moim sercu pamięć o swoich cudach. Żebym mogła, gdy zabraknie nadziei, albo sił, albo będzie bardzo ciężko, wspomnieć i powiedzieć „Czyż Wszechmogący, który mnie przeprowadził przez Morze Czerwone miałby nie uczynić kolejnych rzeczy niemożliwych?”